Metin Culhaoglu Sol’da bugun son yazdigim tkp notlarinin uzerine neredeyse cevap gibi bi yazi yazmis.
Soyle yorumlayabilirim:
- Culhaoglu tkp’nin Mumtaz Soysal’idir. Bugunun kosullarinda Mumtaz Soysal’dan daha anlamli oldugunu kimse iddia edemez.
- Baykal’in chp ile ilgili soyledikleri ile Culhaoglu’nun tkp uzerine yazdiklari temelde ayni sey: Muhafazakar, siyaseten arkaik ve tepkici.
- Tkp kendi Kilicdaroglu’sunu bulabilecek mi? Meselenin ozu budur.
- Culhaoglu iyi bir yazar ama kotu bir siyasetcidir. Hayatini “dogruda durma” refleksi uzerine kurmus birinden zihin acici acilim beklemek bos bi cabadir.
- Son 10 senede hicbir siyasi basarisi olmayan bir partinin herseyden once kendini koruma refleksi koymasi gerileticidir, gericidir.
- Bugun ve her zaman radikal bir sosyalizm yorumu ile guncel/gercekci/somut acilimlari/ilerlemeleri birlestirmek mumkundur. Bunun icin gereken biraz gercekcilik/devrimcilik/elindeki ile yetinmeme ve hayata karsi iyimserliktir.
- Solcularin “ulema ne der” sorusunu bir kenara birakip, somut dunyevi islere yonelmelerini beklemek hakkimizdir.
- tkp’nin son yillarda yaptigi kuru ve soyut bir sosyalizm/anti-emperyalizm propagandasindan, kuru gurultuden oteye gitmemistir.
- eksi sozlukte biri tkp’yi einstein’in delilik tanimina gonderme yaparak yorumlamis: Hep ayni seyi yapip hep farkli sonuclar beklemek. Son derece yerinde.
- tkp’nin elbette cebeci pazarinda toplamadigi kimliginin bugun geldigi yer soyle ozetlenebilir: Entelektuel olarak vasat alti, siyasi olarak kisir ve muhafazakar ve orgutsel olarak sinirli varligina tapinma.
- son soz: tkp’de kafasi culhaoglu’ndan daha acik daha devrimci insanlar oldugunu umid ediyorum.
Bu aralar “zinde kuvvet” lafını biraz sıkça kullanır oldum, düşününce biraz anlamlı da geldi. Aslında bununla demek istediğim “politik toplum”dan başka bir sey değil. Bilindiği gibi zinde kuvvet lafı 1960’ların siyasal jargonundan kalma. Belki geçmişi de vardır ama politikada etkili kesimleri, somut olarak da 60’ların Türkiyesinde ordu, gençlik, aydınlar ve belki o zaman için işçi sınıfının bir kesimini de ifade ediyor. Şimdi kimler bu zinde kuvvetler? Neyse… bu soru bi yana, siyaseti böyle düşünmek demokrasi dediğimiz şey her ne ise onun yarattığı bir ilüzyondan kurtarıyor bizi. Bu ilüzyon şudur: Her birey, belli bir toprağın üzerinde yaşamak yani varolmak nedeniyle otomatik olarak politik kabul edilir ve genel oy hakkı bu varsayımın en somut halidir. Elbette bireylerin politika yapma hakları bir sürü yasa ile mümkün kılınır ama bunun en çok göründüğü an elbette seçimlerdir. Bu esasında güçlü bir ilüzyondur çünkü, bir kere o ülkede yaşayan bir ...
Yorumlar