ey yolcu!!

ufak tefek şeyler
de olsa bu aşağıdakiler
bir güvercin yuvasına
bırakılmayı hakederler

24 Aralık 2011 Cumartesi

Who is who/1

Beşir Atalay: Züğürt ağanın babası gibi, her ‘yeni bir demokrasi paketi geliyor’ deyişi, ‘karı isterem’i hatırlatıyor. Sevimli ama gerçeklikten uzak. İlkokulu bitiremedi.


Bülent Arınç: Daha önce ‘konuşmayı biliyor’ demiştim, eklemeliyim ki ağlamayı ve ağlatmayı da biliyor. Zaten başka yapacak işi gücü olmayan ülke için bulunmaz hint kumaşı. Şu arap diyarları sakinleşene kadar bodrum katına kilitlenen kürtlere de ağladı işte. Ah bülent ah! Gözü yaşlı edebiyat öğrencisi, Beyazıt’ta muhafazakar çaycılarda takılır, elinde Sezai Karakoç.


Halil Berktay: İçimizdeki Christopher Hitchens ya da Orwel. O olmasaydı, kadroyu Murat Belge doldurabilirdi, ama maalesef Belge’nin kafası o kadar berrak degil. Belge nerde duracağını bir türlü kestiremiyor, ki bu çok fazla okumuş olmasından mı okumamış olmasından mı karar veremedim. Halil lisansın ilk sınıfında, o yüzden çok saçmalıyor, ama bunun farkında değil.


Kılıçdaroğlu: Devlet dersinden beşten şaşmaz altıyı aşmaz devlet memuru. Dersim sorununa dersim halkının verdiği ironik yanıt. Taşra okulunun doğru Ahmet’i, ama sonra Ankaraya taşınınca kendini öğrenmeye kapattı. Yaşı hep 55. Biraz büyüseydi ögrenmeyi de öğrenirdi.


AKP (tüzel kişilik olarak): ‘Mış’ gibi yapan ve ikna edici olan. Kürt sorunu yok’muş’ gibi yapıyor, ekonomi süper’miş’ gibi yapıyor, ortadoğuda lider’miş’ gibi yapıyor… Güzel ve derinlikli bir felsefe sorusunun spekülatif yanıtı. Yalnız, güzel ve romantik halkımızın kısa rüyasi ya da kabusu. Acar bir erkek ortaokul öğrencisi: Nobran, hiperaktif ve hırslı. 

Hiç yorum yok: