Hani bir adam var, Ankara’da oturuyor. Daireden çıkınca Sakarya’da hep takıldığı bir birahane var, işte orda bi kaç bira içiyor, sonra da sanırım eve gidiyor -bunu tam olarak kimse bilemedi- Yani bu aslında bi klişe ama Faruk abinin de gidip bizzat görüp tespit ettiği gibi böyle çok adam var. bunlar ekseriyetle tek başlarına oturup bira ve sigara içip, kalabalıkları izliyorlar. Önlerinde de bir küçük kağıt parçası mı var ne? Söylemeye gerek yok ki, bu adam şair aslında, yani şair derken şiir yazıyor, işte her gün olmasa da bazen bir ilham perisi iki yudum birasına eşlik ederse bir şeyler çiziktiriyor. Bu adam Siyasal Bilgileri bitirdi 12 Eylül’den sonra, şimdi Maliye’de müdür. Maliye’de olmasa da ona benzer bir yerde. Hatta ayıptır söylemesi parasını kendi cebinden çıkarıp verdiği bir şiir kitabı bile var.
- benim eski bir ev arkadaşımın böyle hayatta tek şiir kitabı basmış adamların kitaplarını toplamak gibi acaip bir merakı vardı. Bence böyle bi koleksiyon dünyanın hem en sıkıcı hem de en enteresan koleksiyonu olabilir. bence birisi bu konuda doktora tezi bile yazabilir, counterfactual history örneği olaraktan, acaba edebiyat tarihinin derinliklerine fırlatılmış bu noktalar becerikli bir ressam tarafından birleştirilse, burdan yepyeni bir şiir yorumu, hani tesadüf işte, çıkabilir mi gibi bir sorudan hareketle-
neyse işte, şimdi dünyanın bütün şairleri marx’ın çağrısına kulak vererek bir araya gelse, ve aralarında tartışıp bir karara varamayıp sonra dağılıp Konda’ya bir anket düzenletseler, çok açık ki kararsızlar da dağıtıldıktan sonra ezici çoğunluk bu adamın kötü şair olduğunu iddia edecektir. Haklılar, bu adam gerçekten iyi şair değil. -Yani ben söyleyenin yalancısıyım-
Şimdi mesele şu ki, bu adamın arkasından konuşan en yakın arkadaşları dahi, şairliği beceremediği için maliye’ye girdiğini memuriyete yöneldiğini söyleyecekler. İşte ben bugün burada açıklıyorum ki, olay böyle değil, tam tersi şekilde vuku buldu. Bu adam kötü şair olduğu için memur olmadı, aksine memur olduğu için aslında pek de fena olmayan şiir yeteneği buharlaştı gitti. En azından tarihin materyalist açıklaması bunu gerektiriyor.
Neden böyle oldu, işte bunun açıklamasını değerli okuyucular, belki yarın belki yarından da yakın yapacagim, ama belki de hiç yapmayacagim. Bekleyelim görelim.
ps. Şimdi hemen heyecanlı ve dikkatli okurların bazıları işte Cemal Süreya da vardı, şuydu buydu diye örnekler verecekler. Onlara sakin olmalarını, konunun istatistikle, zamanla ve mekanla, istisnaların bazen kuralları kanıtlayabilme ihtimaliyle vs. ilgili olduğunu hatırlatacağım.
Yorumlar