Bir tebessumu boyle cozumleyebilen adamin sirti yere gelmez hayatta: ”.. son derece alcakgonullu, sefkat dolu bir insandi ve baskalarina besledigi seygiyle kendi sahsina, kendi acilarina karsi aldirissizligi, daima bakislarinda bir tebessumde toplanirdi; bu tebessum, cogu insanin cehresinde gorulenin tersine, sadece kendisine yonelen bir alay icerir, bizlere ise, sevdiklerine ancak tutkuyla ve oksayarak bakabilen gozlerinden bir opucuk yollardi adeta.”